Zboża – odmiany ozime i jare

W polskich realiach uprawa zbóż ma bardzo duże znaczenie z punktu widzenia rolnictwa, ale także z punktu widzenia konsumpcji. To zresztą specyfika całej Europy, bo praktycznie we wszystkich krajach uprawia się różne gatunki zbóż. Są one szeroko stosowane w przemyśle spożywczym do produkcji pieczywa, słodyczy, płatków śniadaniowych, słodów piwowarskich, ale także do pozyskiwania innych surowców. Z pszenicy i kukurydzy wytwarza się na przykład syropy słodzące, które mają bardzo duże znaczenie w produkcji słodkości oraz napojów.

Przeciętny konsument, który nie ma styczności z zagadnieniami rolniczymi, nie zdaje sobie sprawy z niuansów jakie występują w tym obszarze. Chodzi na przykład o rozliczne odmiany zbóż, jakie można spotkać na polach. Do najbardziej popularnych należą pszenica, żyto, owies, jęczmień czy pszenżyto. Mniej popularne zboża to między innymi orkisz, będący historyczną odmianą pszenicy, która w ostatnich latach wraca do łask.

Część zbóż występuje przy tym w odmianach ozimych oraz jarych. Jaka jest różnica pomiędzy zbożami ozimymi a jarymi? Wyjaśnienie jest prostsze niż mogłoby się laikom wydawać. Ozime zboże potrzebuje do rozwoju okresu niskich temperatur, który określa się mianem jarowizacji. Ma to miejsce w miesiącach zimowych.

Zboża ozime wysiewa się wobec tego jesienią, w trakcie której zaczynają wschodzić. Po przezimowaniu rozwijają się dalej, owocując przeważnie latem. Z kolei zboża jare potrzebują jednego okresu wegetacji i nie muszą przechodzić jarowizacji. Wysiewa się je wiosną.